Test na traumęskala PCL-5 · 20 pytań o ostatni miesiąc, wynik od razu

PCL-5 (PTSD Checklist for DSM-5) to kwestionariusz samoopisu do przesiewu objawów, które bywają następstwem trudnych doświadczeń. Opracował go zespół amerykańskiego National Center for PTSD (U.S. Department of Veterans Affairs): Weathers, Litz, Keane, Palmieri, Marx i Schnurr, w 2013 roku. Składa się z 20 pytań o samopoczucie w ciągu ostatniego miesiąca. Narzędzie jest w domenie publicznej i szeroko stosowane na całym świecie. Brzmienie pytań na tej stronie to polska wersja robocza na podstawie oryginału - ma charakter orientacyjny.

Nie. To test przesiewowy, a nie diagnostyczny. Wysoki wynik mówi tylko, że objawy będące następstwem trudnych doświadczeń są u Ciebie wyraźnie nasilone - i że warto to omówić ze specjalistą. Nie „wykrywa” PTSD i nie orzeka o jego braku. Diagnozę stawia wyłącznie specjalista, w spokojnej rozmowie, która uwzględnia Twój kontekst, historię i inne możliwe przyczyny trudności. Podobne objawy potrafią też towarzyszyć innym stanom. Wynik testu to dobry punkt wyjścia do rozmowy, nie rozstrzygnięcie.

Nie da się tego rozstrzygnąć samodzielnie i nie taki jest cel tej strony - ale pierwszy, orientacyjny krok możesz zrobić: wypełnić przesiew PCL-5, który pokazuje, jak nasilone są objawy czasem pojawiające się po trudnym doświadczeniu. Zwykle zwraca się uwagę na to, czy w ciągu ostatniego miesiąca wracają nieproszone wspomnienia lub sny, czy unikasz miejsc, ludzi i myśli przypominających o zdarzeniu, czy pojawia się napięcie, czujność „na baczności” albo trudność z odczuwaniem dobrych emocji, i czy to utrudnia Ci codzienność. Ważne: nie każde trudne przeżycie zostawia traumę, a podobne objawy potrafią mieć różne przyczyny. To, czy mówimy o zaburzeniu po stresie, ustala wyłącznie specjalista w spokojnej rozmowie, która uwzględnia Twój kontekst. Jeśli coś wraca i Cię męczy, warto to omówić - nie trzeba czekać, aż będzie „wystarczająco źle”.

Nie. Cały test liczy się w Twojej przeglądarce, na Twoim urządzeniu. Nie zapisujemy odpowiedzi ani wyniku (nawet lokalnie), nie wysyłamy ich na żaden serwer i nie przekazujemy nikomu. Kiedy zamkniesz albo odświeżysz stronę, wynik znika bez śladu. Nie prosimy o mail ani rejestrację. To celowe: dane o zdrowiu są wrażliwe, a temat traumy szczególnie, więc zbudowaliśmy test tak, żeby w ogóle nie opuszczał Twojej przeglądarki.

Nie. To Ty decydujesz, o czym i jak dużo chcesz powiedzieć - i w jakim tempie. Praca po trudnych doświadczeniach nie polega na tym, żeby zmusić się do opowiedzenia wszystkiego od razu. Specjalista zadba o to, żebyś czuł się bezpiecznie, i nie będzie naciskał. Czasem pierwsze spotkania to głównie oswojenie się, poczucie, że jest się wysłuchanym, i wspólne ustalenie, co dalej. Nie musisz być „gotowy” ani mieć wszystkiego poukładanego, żeby przyjść na konsultację.

To zrozumiałe - pytania dotyczą trudnych przeżyć i mogą poruszyć. Jeśli poczujesz, że to za dużo, przerwij i zadbaj o siebie: odejdź od ekranu, zrób coś, co Cię uspokaja, wróć do tego, gdy będziesz gotowy/a. Jeśli pojawiają się myśli o zrobieniu sobie krzywdy lub o tym, że nie chcesz żyć, nie zostawaj z tym w pojedynkę - zadzwoń pod 116 123 (Telefon Zaufania dla Dorosłych w Kryzysie, całodobowo), 800 70 2222 (Centrum Wsparcia, całodobowo) lub 112 w sytuacji bezpośredniego zagrożenia. To nie oznaka słabości - to mądra decyzja. Kiedy poczujesz się gotowy/a, możesz też umówić spokojną konsultację u nas.