Umów wizytę ✆ 698 023 747
Relacje i komunikacja

Mizoandria - co to jest i skąd bierze się niechęć do mężczyzn

Konsultacja merytoryczna: zespół Soulmedic
Uprzedzenie oznacza nadawanie różnym osobom jednakowej oceny
Spis treści

Mizoandria (także mizandria) to uprzedzenie, niechęć lub wrogość wobec mężczyzn jako grupy. Oznacza ocenianie konkretnego człowieka przez pryzmat jego płci, a nie tego, jak naprawdę się zachowuje. Nazwa pochodzi z greckich słów oznaczających „nienawiść” (misos) i „mężczyznę” (aner, andros). Mizoandria może mieć źródło w osobistych doświadczeniach krzywdy, w normach i przekazach społecznych oraz w zwykłych mechanizmach ludzkiego myślenia, które skłaniają do dzielenia świata na „swoich” i „obcych”. Poniżej znajdziesz wyjaśnienie, jak rozpoznać nienawiść do mężczyzn i łagodniejsze formy niechęci, czym różnią się one od uzasadnionej krytyki zachowań i od mizoginii, jak wpływają na relacje i kiedy warto poszukać wsparcia.

Krótko mówiąc:

  • Mizoandria to postawa i zjawisko społeczne, a nie zaburzenie psychiczne: dotyczy sposobu oceniania mężczyzn jako grupy.
  • Przejawia się w stereotypach, uogólnieniach („wszyscy faceci są tacy sami”), pogardzie i z góry założonej nieufności.
  • Jej źródłem bywają doświadczenia krzywdy, wzorce wyniesione z domu, przekazy kulturowe i mechanizmy myślenia grupowego.
  • Krytyka konkretnego zachowania konkretnej osoby nie jest mizoandrią. Mizoandria zaczyna się tam, gdzie ocena obejmuje całą płeć.
  • Gdy uogólniona nieufność wobec mężczyzn wyrasta z bolesnych przeżyć i utrudnia bliskość, pomocna bywa rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą.

Co to jest mizoandria i skąd pochodzi to słowo?

Słowo „mizoandria” składa się z dwóch greckich członów. Pierwszy oznacza nienawiść, drugi mężczyznę, stąd w polszczyźnie funkcjonuje też prostsze określenie: nienawiść do mężczyzn. W codziennym języku mówi się też o niechęci do mężczyzn, bo nie zawsze chodzi o otwartą, głośną wrogość. Może to być także ciche założenie, że po mężczyźnie „i tak nie można się spodziewać niczego dobrego”.

Słowniki ujmują to pojęcie dość ostro. Wielki słownik języka polskiego PAN podaje definicję: „chorobliwa niechęć kobiet do mężczyzn”, a jako antonim wskazuje mizoginię. Słownik języka polskiego PWN podaje formy mizoandria, mizandria i mizoandryzm oraz definicję: „patologiczny wstręt kobiety do mężczyzn”. Te definicje opisują znaczenie słowa, ale przymiotniki „chorobliwy” czy „patologiczny” są tu określeniami językowymi, a nie rozpoznaniem medycznym. Słowniki wiążą to pojęcie z kobietami, ale niechęć do mężczyzn mogą odczuwać także sami mężczyźni: badania postaw wobec mężczyzn obejmują osoby obu płci.

W psychologii społecznej mizoandrii najbliżej do pojęcia uprzedzenia. Glick i Fiske opracowali w 1999 r. kwestionariusz rozróżniający wrogie i życzliwe uprzedzenia oraz stereotypy kobiet na temat mężczyzn. Co ciekawe, nawet pozornie miłe przekonania o mężczyznach traktują oni jako część tego samego zestawu postaw. W pracy Hehmana i Neel opublikowanej w „Psychological Review” (2024) uprzedzenie zdefiniowano jako bardziej negatywną lub mniej pozytywną ocenę grupy albo jednostki ze względu na jej przynależność do tej grupy. Ci sami autorzy podkreślają, że tak rozumiane uprzedzenie jest postawą, a nie zachowaniem. Mizoandrię można więc opisać przede wszystkim jako sposób patrzenia na mężczyzn, który może, choć nie musi, przekładać się na słowa, decyzje i zachowania.

Dobrze to widać na prostym obrazie. Uprzedzenie działa jak przyciemniona szyba w samochodzie: wszystko, co widać na zewnątrz, ma ten sam odcień, niezależnie od tego, jakiego koloru jest naprawdę. Osoba z silną niechęcią do mężczyzn może dostrzegać w nowym znajomym, współpracowniku czy synu sąsiadki te same cechy, zanim jeszcze zdąży go poznać.

Pochodzenie i znaczenie słowa mizoandria: człony nienawiść i mężczyzna

Jak przejawia się niechęć do mężczyzn?

Mizoandria wygląda różnie u różnych osób. Czasem jest przelotnym komentarzem rzuconym w towarzystwie, czasem trwałym przekonaniem, które wpływa na wybory życiowe. Powtarza się kilka wzorców:

  • Stereotypy. Przypisywanie wszystkim mężczyznom tych samych cech, na przykład że są z natury agresywni, niedojrzali emocjonalnie, egoistyczni albo niezdolni do opieki nad dzieckiem.
  • Uogólnienia. Zdania typu „wszyscy faceci są tacy sami”, „każdy w końcu zdradzi”, „mężczyźnie nie można ufać”. Jedno lub kilka bolesnych doświadczeń zostaje rozciągnięte na całą płeć.
  • Pogarda i ośmieszanie. Żarty, w których sam fakt bycia mężczyzną jest powodem do drwiny, lekceważenie męskich uczuć („chłopaki nie mają prawdziwych problemów”), pobłażliwy ton wobec męskich potrzeb.
  • Z góry założona nieufność. Przypisywanie złych intencji, zanim dana osoba da ku temu powód, i odczytywanie neutralnych zachowań jako dowodu na „typowo męską” wrogość czy manipulację.
  • Podwójne standardy. Ocenianie tego samego zachowania inaczej w zależności od płci osoby, która je przejawia, na przykład usprawiedliwianie u kobiety tego, co u mężczyzny uznaje się za niewybaczalne.
  • Wykluczanie. Pomijanie mężczyzn w rozmowach, decyzjach czy rekrutacji wyłącznie ze względu na płeć, a nie kompetencje.

Wiele z tych przejawów jest subtelnych. Żart o „bezradnych facetach” w kuchni bywa odbierany jako niewinny, a jednak powtarzany wielokrotnie może utrwalać obraz całej grupy. O uprzedzeniu można mówić raczej wtedy, gdy za pojedynczym komentarzem stoi stała, negatywna ocena mężczyzn jako takich.

Skąd bierze się mizoandria?

Na niechęć do mężczyzn może składać się kilka czynników: to, co dana osoba przeżyła, to, co słyszała od dzieciństwa, i to, jak ludzki umysł porządkuje świat.

Trzy źródła niechęci do mężczyzn

Osobiste doświadczenia krzywdy

Jednym ze zrozumiałych źródeł uogólnionej nieufności są bolesne przeżycia związane z mężczyznami: przemoc w domu, przemoc seksualna, zdrada, porzucenie, relacja z ojcem, który był nieobecny, surowy lub nieprzewidywalny. Po takich doświadczeniach ostrożność jest zrozumiała: ma chronić przed kolejną krzywdą, podobnie jak dziecko po oparzeniu cofa rękę także od zimnej kuchenki.

Kłopot w tym, że ochrona, która kiedyś była potrzebna, z czasem może zacząć działać zbyt szeroko. Lęk przed jednym konkretnym człowiekiem zamienia się wtedy w przekonanie o wszystkich mężczyznach. Takie przekonanie nie zawsze jest wyborem ideologicznym, czasem bywa śladem zranienia. Rozumienie źródeł mizoandrii nie oznacza usprawiedliwiania krzywdzących słów, ale może pomóc spojrzeć na nie z większą empatią.

Wzorce rodzinne i przekazy społeczne

Niechęć do mężczyzn bywa też przekazywana. Dziecko, które słyszy w domu, że „mężczyźni to same kłopoty” albo że „na chłopa nie ma co liczyć”, może przyswoić ten obraz jako oczywistość, zanim samo zdobędzie własne doświadczenia. Podobną rolę może odgrywać dorastanie w rodzinie, w której mężczyzna dominował i kontrolował pozostałych domowników: niechęć do jednej osoby przeradza się wtedy w niechęć do roli, którą ta osoba pełniła.

Znaczenie mają też szersze normy społeczne. Część niechęci do mężczyzn może wiązać się z tradycyjnym modelem rodziny i społeczeństwa, w którym kobiety przez długi czas miały mniej praw i możliwości. W badaniu 8360 osób z 16 krajów wrogie postawy wobec mężczyzn były silniejsze tam, gdzie równość płci była mniejsza. To zależność, a nie dowód, że jedno wynika z drugiego. Gniew na niesprawiedliwość systemu jest zrozumiały, jednak gdy przenosi się z systemu na każdego pojedynczego mężczyznę, zaczyna działać jak uprzedzenie. Wpływ mogą mieć również media i internet: treści oparte na prostych hasłach o „toksycznych facetach” albo, z drugiej strony, o „roszczeniowych kobietach” budzą silne emocje i bywają chętnie udostępniane.

Mechanizmy myślenia grupowego

Trzecim źródłem są zwykłe mechanizmy poznawcze, wspólne dla wszystkich ludzi. Psychologia społeczna od dziesięcioleci opisuje, że ludzie dzielą świat na grupę własną i grupy obce oraz dążą do pozytywnego obrazu własnej grupy. Praca Hehmana i Neel, przywołana wyżej, wymienia te procesy, opisywane między innymi przez Tajfela i Turnera, wśród głównych wyjaśnień uprzedzeń: ludzie zwykle faworyzują własną grupę nawet wtedy, gdy podział jest arbitralny i bez znaczenia. Gdy płeć staje się najważniejszą linią podziału, mężczyźni mogą zacząć być postrzegani jako „oni”, ze wszystkimi konsekwencjami takiego spojrzenia.

Jedno z wyjaśnień uprzedzeń mówi o poczuciu zagrożenia, na przykład dla zasobów, wartości lub bezpieczeństwa własnej grupy. Metaanaliza 95 prób wykazała, że różne rodzaje takiego zagrożenia wiążą się z bardziej negatywnymi postawami wobec grupy obcej, choć badania te nie dotyczyły wprost mężczyzn. Jeśli ktoś postrzega mężczyzn głównie jako zagrożenie dla bezpieczeństwa czy niezależności, niechęć może wydawać się zrozumiałą reakcją, nawet jeśli wobec konkretnych osób jest krzywdząca.

Sposób myślenia też może mieć znaczenie, choć dowody są ostrożne. W rozprawie doktorskiej z Uniwersytetu Wrocławskiego osoby o większej giętkości poznawczej deklarowały większą tolerancję i mniejszą ksenofobię, ale eksperyment zwiększający tę giętkość nie zmienił bezpośrednio poziomu uprzedzeń. Badania te nie dotyczyły postaw wobec mężczyzn. Więcej o tym, dlaczego trudno zmienić raz przyjęte przekonania, piszemy w tekście o sztywności poznawczej.

Czym mizoandria różni się od krytyki konkretnych zachowań?

To jedno z najważniejszych rozróżnień, bo słowo „mizoandria” bywa używane w sporach jako argument, który ma zamknąć dyskusję. Tymczasem krytyka przemocy, nierówności czy krzywdzącego zachowania konkretnej osoby nie jest uprzedzeniem. Uprzedzenie, zgodnie z przywołaną wyżej definicją, dotyczy oceny opartej na przynależności do grupy, a nie na tym, co ktoś zrobił.

Krytyka zachowania Mizoandria
„Mój szef przerywa mi na każdym spotkaniu i to jest niegrzeczne.” „Mężczyźni zawsze przerywają kobietom, nie ma sensu z nimi rozmawiać.”
Odnosi się do konkretnej osoby i sytuacji Odnosi się do całej płci
Opiera się na faktach, które można opisać Opiera się na założeniu, które poprzedza fakty
Zostawia miejsce na zmianę i rozmowę Zakłada, że zmiana jest niemożliwa, „bo tacy są”
Dotyczy tego, co ktoś robi Dotyczy tego, kim ktoś jest

Pomaga proste pytanie kontrolne: czy moja ocena byłaby inna, gdyby to samo zrobiła kobieta? Jeśli tak, warto sprawdzić, czy reakcja nie wynika z uogólnienia. Jeśli nie, może chodzić po prostu o sprzeciw wobec konkretnego zachowania, do którego masz pełne prawo.

Nazywanie krzywdy po imieniu nie wymaga też deklarowania niechęci do kogokolwiek. Osoba, która doświadczyła przemocy ze strony mężczyzny, ma prawo mówić o tym jasno i z gniewem. Mizoandria to nie samo mówienie o krzywdzie, ale przeniesienie jej na wszystkich, którzy nie mieli z nią nic wspólnego.

Czym mizoandria różni się od mizoginii?

W słowniku mizoandria i mizoginia są swoimi antonimami. W obu przypadkach chodzi o uprzedzenie wobec osób jednej płci, ale kontekst historyczny tych pojęć jest różny. Komitet Praw Człowieka ONZ pisze, że nierówność kobiet w korzystaniu z praw jest głęboko zakorzeniona w tradycji, historii i kulturze, także w postawach religijnych. Dlatego w rozmowach o relacjach płci oba zjawiska często uznaje się za niesymetryczne, choć nie wszyscy zgadzają się z takim porównaniem.

Kryterium Mizoandria Mizoginia
Czego dotyczy Uprzedzenia, niechęci lub wrogości wobec mężczyzn Uprzedzenia, niechęci lub wrogości wobec kobiet
Typowe przejawy Uogólnienia o „wszystkich facetach”, pogarda, z góry założona nieufność Umniejszanie kompetencji kobiet, uprzedmiotowienie, kontrola, pogarda
Możliwe źródła Doświadczenia krzywdy, wzorce rodzinne, poczucie nierówności Tradycyjne normy ról płciowych, przekazy kulturowe, wzorce rodzinne
Zakorzenienie historyczne Rzadziej opisywana jako oparta na prawie i instytucjach Wiąże się z nierównością kobiet, którą ONZ opisuje jako głęboko zakorzenioną w tradycji, historii i kulturze
Kto może ją przejawiać Osoby każdej płci (słowniki wskazują kobiety) Osoby każdej płci, także kobiety
Możliwy wpływ na relacje Nieufność, dystans, trudność w budowaniu bliskości z mężczyznami Brak szacunku, nierówność w związku, większe ryzyko przemocy

To rozróżnienie nie służy ustalaniu, czyja krzywda jest ważniejsza. Uprzedzenie rani niezależnie od tego, przeciw jakiej grupie jest skierowane. Kto słyszy, że „jest taki jak wszyscy”, może odczuwać to jako odebranie mu indywidualności.

Jeśli chcesz lepiej poznać drugą stronę tego zestawienia, artykuł o tym, czym jest mizoginia wyjaśnia, jak objawia się niechęć do kobiet, skąd pochodzi ten termin i dlaczego mogą ją przejawiać także same kobiety. Obie postawy łączy podobny mechanizm: zamiast spotkać drugiego człowieka, ktoś widzi w nim gotowe wyobrażenie o jego płci.

Czy mizoandria jest zaburzeniem psychicznym?

Nie. Mizoandria nie jest rozpoznaniem klinicznym, tylko postawą, czyli sposobem oceniania grupy ludzi: nie ma jej wśród rozpoznań w obowiązującej w Polsce klasyfikacji ICD-10 ani w rozdziale o zaburzeniach psychicznych nowej klasyfikacji ICD-11. Słownikowe określenia w rodzaju „chorobliwa niechęć” opisują siłę zjawiska, a nie diagnozę. W psychologii uprzedzenie definiuje się jako postawę wobec grupy.

Nie znaczy to, że mizoandria nigdy nie ma związku ze zdrowiem psychicznym. Silna, uogólniona nieufność może występować razem z innymi trudnościami, takimi jak przewlekły lęk, skutki traumy, problemy z poczuciem bezpieczeństwa w bliskich relacjach czy niska samoocena. W takich sytuacjach w terapii można pracować nad tym, co tę nieufność podtrzymuje: nad skutkami zranień, napięciem oraz przekonaniami o sobie i innych.

Z drugiej strony mężczyźni, którzy regularnie spotykają się z lekceważeniem czy ośmieszaniem ze względu na płeć, mogą odczuwać to jako obciążenie. Słyszenie, że ich uczucia „nie są prawdziwym problemem”, może dodatkowo utrudniać sięgnięcie po wsparcie. O tej barierze piszemy w artykule o kryzysie męskości i proszeniu o pomoc.

Jak niechęć do mężczyzn wpływa na relacje?

Uprzedzenie wobec mężczyzn nie zawsze zostaje w sferze poglądów. Bywa odczuwalne w codziennych relacjach: w związku, w rodzinie, w pracy i w przyjaźni.

  • W związku. Osoba z uogólnioną nieufnością może nieustannie szukać dowodów na to, że partner „w końcu pokaże prawdziwą twarz”. Spóźnienie czy chłodniejszy dzień potwierdzają wtedy obawy, a partner czuje, że płaci za cudze winy. Łatwo o błędne koło: im większa czujność, tym trudniej o zaufanie, a im mniej zaufania, tym więcej powodów do czujności.
  • W unikaniu bliskości. Niektóre osoby wolą w ogóle nie wchodzić w relacje z mężczyznami albo trzymają je na bezpieczny dystans, choć jednocześnie tęsknią za bliskością. Ten wewnętrzny konflikt bywa bardzo męczący.
  • W rodzinie. Przekonania o mężczyznach mogą wpływać na relację z ojcem i braćmi, ale też z synami. Dziecko, które słyszy, że „chłopcy są z natury gorsi” albo „mężczyźni zawsze zawodzą”, może przyjąć to jako obraz siebie lub swoich przyszłych relacji.
  • W pracy. Uprzedzenie może prowadzić do niesprawiedliwych ocen współpracowników, unikania współpracy czy z góry założonej rywalizacji.

Jeśli rozpoznajesz u siebie trudność w zaufaniu bliskim osobom, która wynika z wcześniejszych zranień, dobrze wiedzieć, że to obszar, nad którym pracuje się w psychoterapii. Więcej o tym, jak wygląda wsparcie w takich sytuacjach, przeczytasz na stronie poświęconej trudnościom w bliskości.

Jak rozmawiać z osobą, która wyraża uprzedzenia wobec mężczyzn?

Rozmowa z kimś, kto powtarza krzywdzące uogólnienia, bywa trudna, zwłaszcza gdy jest to bliska osoba. Atak utrudnia rozmowę i nie musi niczego zmienić. Pomaga skupienie się na konkretnym zachowaniu zamiast na ocenie całej osoby. Porady Politechniki Białostockiej o reagowaniu na dyskryminację polecają tak zwany komunikat „ja” zbudowany według modelu FUKO, czyli w czterech krokach: fakty, uczucia, konsekwencje, oczekiwania. W rozmowie o uogólnieniach na temat mężczyzn może to wyglądać tak:

  1. Nazwij fakt. „Kiedy powiedziałaś, że wszyscy faceci to egoiści…”
  2. Powiedz, co czujesz. „…poczułem się niesprawiedliwie oceniony.”
  3. Opisz konsekwencję. „Trudno mi wtedy rozmawiać o tym, co ci się przydarzyło, bo mam wrażenie, że stoję po drugiej stronie.”
  4. Wyraź oczekiwanie. „Chciałbym, żebyśmy mówili o konkretnych osobach i sytuacjach.”

Ta sama strona podaje przykład takiego komunikatu przy seksistowskich kawałach, które mogą krzywdzić zarówno kobiety, jak i mężczyzn. Sprzeciw wobec krzywdzącego komentarza nie musi oznaczać kłótni, może wystarczyć spokojne postawienie granicy.

Jeśli za uprzedzeniem bliskiej osoby stoi bolesne doświadczenie, pomocna bywa ciekawość zamiast przekonywania. Pytanie „co sprawiło, że tak o tym myślisz?” otwiera rozmowę, w której jest miejsce na emocje. Czasem dopiero to, że ktoś naprawdę wysłucha, pozwala zauważyć różnicę między krzywdą wyrządzoną przez kogoś konkretnego a przekonaniem o wszystkich.

Kiedy warto poszukać wsparcia?

Sama niechęć do mężczyzn nie jest powodem do leczenia. Warto jednak rozważyć rozmowę ze specjalistą, gdy:

  • uogólniona nieufność wobec mężczyzn utrudnia ci budowanie bliskich relacji, choć chcesz je mieć,
  • krzywda z przeszłości wraca w postaci natrętnych wspomnień, koszmarów lub silnego napięcia w kontakcie z mężczyznami,
  • czujesz, że gniew lub lęk zajmują w twoim życiu więcej miejsca, niż byś chciała lub chciał,
  • zauważasz, że twoje przekonania wpływają na relację z dzieckiem lub partnerem w sposób, który cię niepokoi,
  • jesteś mężczyzną, który przez lekceważenie ze względu na płeć czuje się osamotniony lub zaczyna myśleć o sobie z pogardą.

Jeśli pojawiają się u ciebie myśli o zrobieniu sobie krzywdy, nie zostawaj z nimi sam ani sama. Możesz zadzwonić pod bezpłatny numer 116 123 (telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych) albo 800 70 2222 (Centrum Wsparcia dla Osób Dorosłych w Kryzysie Psychicznym); oba działają całodobowo. Gdy zagrożone jest twoje życie lub życie kogoś innego, dzwoń pod numer alarmowy 112. Psychoterapia nie zastępuje pomocy medycznej, a w kryzysie najważniejsza jest szybka pomoc doraźna.

Wsparcie, jakie oferuje Soulmedic

Jeśli uogólniona nieufność wobec mężczyzn utrudnia ci bliskość albo wraca po bolesnych przeżyciach, pierwszym krokiem w Centrum Psychoterapii Soulmedic może być konsultacja psychologiczna (50 min, 180-220 zł; dokładną stawkę widzisz przy wyborze specjalisty). To spotkanie, podczas którego możesz opowiedzieć, z czym przychodzisz, i wspólnie ze specjalistą zastanowić się, czy pomocna będzie na przykład terapia lęku przed bliskością albo terapia traumy. Gdy krzywda wraca we wspomnieniach lub koszmarach, pierwszą orientację może dać krótki test na traumę, który nie zastępuje diagnozy. Konsultacje i psychoterapię prowadzimy stacjonarnie w Krakowie oraz online dla dorosłych i młodzieży w wieku 14-17 lat. Terapeuci pracują w różnych nurtach, a nurt i osobę terapeuty możesz wybrać samodzielnie, skorzystać z narzędzia Pomóż mi wybrać albo poprosić o dobór podczas konsultacji psychologicznej. Termin zarezerwujesz w kalendarzu online, a aktualne ceny znajdziesz w cenniku.

Artykuł ma charakter informacyjny i nie zastępuje konsultacji z lekarzem ani ze specjalistą. Konsultacja merytoryczna: zespół Soulmedic.

Najczęściej zadawane pytania

Jak nazywa się niechęć do mężczyzn?

Niechęć, uprzedzenie lub wrogość wobec mężczyzn jako grupy nazywa się mizoandrią lub mizandrią. W potocznym języku mówi się też po prostu o nienawiści do mężczyzn. Przeciwieństwem tego pojęcia jest mizoginia, czyli uprzedzenie wobec kobiet. Gdy chodzi nie o postawę, ale o nierówne traktowanie mężczyzn, mówi się o dyskryminacji ze względu na płeć, a szerszym pojęciem jest seksizm.

Czy mizoandria to choroba?

Nie, mizoandria nie jest rozpoznaniem klinicznym. To postawa, czyli sposób oceniania mężczyzn jako grupy. Może jednak występować razem z innymi trudnościami, takimi jak skutki traumy czy lęk w relacjach, i wtedy warto zająć się tym, co ją podtrzymuje.

Czy krytyka mężczyzn to zawsze mizoandria?

Nie. Krytyka konkretnego zachowania konkretnej osoby, na przykład przemocy czy nieuczciwości, jest uzasadnionym sprzeciwem. O mizoandrii mówi się wtedy, gdy ocena obejmuje wszystkich mężczyzn tylko dlatego, że są mężczyznami.

Czy feminizm to mizoandria?

Nie, to dwa różne pojęcia: feminizm to dążenie do równych praw kobiet i mężczyzn, a mizoandria to uprzedzenie wobec mężczyzn. Niechęć do mężczyzn bywa przypisywana feministkom, ale badania tego nie potwierdzają. W serii sześciu badań opublikowanej w 2024 r. (łącznie 9799 osób) postawy feministek wobec mężczyzn były pozytywne i nie różniły się istotnie od postaw osób, które się za feministki nie uważają, choć feministki postrzegały mężczyzn jako bardziej zagrażających, a zarazem bardziej podobnych do kobiet. To wynik dla grup, a nie ocena każdej pojedynczej osoby czy wypowiedzi.

Czy mężczyzna może przejawiać mizoandrię?

Tak. Choć słowniki opisują mizoandrię głównie jako niechęć kobiet do mężczyzn, uprzedzenie wobec mężczyzn mogą przejawiać osoby każdej płci. U niektórych mężczyzn może to przybierać formę przekonania, że męskość jest czymś złym.

Czy niechęć do mężczyzn po traumie można zmienić?

Może się zmienić, choć nie chodzi o „wymazanie” doświadczeń. Przegląd 65 prac o leczeniu PTSD wiąże terapię z istotną poprawą w zakresie negatywnych przekonań potraumatycznych. Dotyczy on zespołu stresu pourazowego, a nie samej niechęci do mężczyzn, ale podobna praca może pomóc oddzielić krzywdę wyrządzoną przez konkretne osoby od przekonań o wszystkich mężczyznach i odbudować poczucie bezpieczeństwa w relacjach. Tempo tego procesu zależy od ciebie i twoich doświadczeń.

Źródła

Rekomendacje

Treści na blogu mają charakter informacyjny i edukacyjny - nie zastępują konsultacji ze specjalistą ani diagnozy. Jeśli rozpoznajesz u siebie opisywane trudności, skonsultuj je z psychoterapeutą. Poznaj nasz zespół →

Przeczytaj również